แบบจำลองโรคไพรเมตที่ไม่ใช่มนุษย์เกี่ยวกับความเจ็บปวดทางระบบประสาท
สมาคมระหว่างประเทศเพื่อการศึกษาความเจ็บปวด (IASP) ให้คำจำกัดความความเจ็บปวดว่าเป็น "ประสบการณ์ทางประสาทสัมผัสและอารมณ์อันไม่พึงประสงค์ที่เกี่ยวข้องกับความเสียหายของเนื้อเยื่อที่เกิดขึ้นจริงหรือที่อาจเกิดขึ้น หรืออธิบายในแง่ของความเสียหายดังกล่าว" ความเจ็บปวดไม่เป็นเนื้อเดียวกันและสามารถแบ่งออกเป็นประเภทต่างๆ อย่างน้อย 4 ประเภทตามสาเหตุ ได้แก่ ความเจ็บปวดที่รับความรู้สึกเจ็บปวด การอักเสบ เส้นประสาทส่วนปลาย และความเจ็บปวดที่ไม่ทราบสาเหตุ ความเจ็บปวดประเภทนี้มักจะแตกต่างกันไปตามเวลา ความเจ็บปวดที่เกิดจากการรับความรู้สึกเจ็บปวดและการอักเสบมักเกิดขึ้นเพียงระยะสั้น (ความเจ็บปวดชั่วคราวหรือเฉียบพลัน) ในขณะที่ความเจ็บปวดจากโรคระบบประสาทและไม่ทราบสาเหตุมักคงอยู่นานหลายปีหรือแม้กระทั่งตลอดไป (อาการปวดเรื้อรัง)
ความเจ็บปวดเฉียบพลันหรือทางสรีรวิทยาทำหน้าที่เป็นการเตือนล่วงหน้าเกี่ยวกับการบาดเจ็บที่อาจเกิดขึ้นและเป็นกลไกการป้องกันที่สำคัญ ในทางตรงกันข้าม อาการปวดเรื้อรังไม่ได้มีประโยชน์และอาจส่งผลเสียต่อสุขภาพโดยทั่วไปและสุขภาพจิตได้ เห็นได้จากโรคร่วมในระดับสูงระหว่างความเจ็บปวดเรื้อรังและความผิดปกติทางอารมณ์ เช่น ภาวะซึมเศร้าและวิตกกังวล อาการปวดเรื้อรัง โดยเฉพาะอย่างยิ่งอาการปวดจากโรคระบบประสาท มีลักษณะของความผิดปกติทางประสาทสัมผัส เช่น ความรู้สึกไม่พึงประสงค์ที่ผิดปกติ (dysesthesia) การตอบสนองต่อสิ่งเร้าที่เจ็บปวดรุนแรงขึ้น (hyperalgesia) และความเจ็บปวดในการตอบสนองต่อสิ่งเร้าที่ไม่เจ็บปวดตามปกติ (allodynia)
ค่าประมาณความชุกของอาการปวดเรื้อรังที่ตีพิมพ์มักอยู่ในช่วง 2% ถึง 45% อย่างไรก็ตาม การสร้างยาควบคุมความเจ็บปวดที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นยังคงเป็นความท้าทายที่สำคัญ สาเหตุหลักมาจากความหลากหลายของอาการ รวมถึงสาเหตุและโรคที่แฝงอยู่ ความซ้ำซ้อนในการรับรู้ความเจ็บปวด และประโยชน์ของการรักษาทางเภสัชวิทยาในปัจจุบัน
ข้อดีของแบบจำลอง NHP Pain
แบบจำลองความเจ็บปวดในปัจจุบันในสัตว์ที่ไม่ใช่สัตว์จำพวกลิง เช่น สัตว์ฟันแทะ อาศัยการประเมินความเจ็บปวดหรือพฤติกรรมความเจ็บปวดที่เกิดจากภูมิไวเกินเป็นอย่างมาก พฤติกรรมเหล่านี้ได้แก่ ปฏิกิริยาตอบสนองของกระดูกสันหลัง (เช่น การถอนตัวจากสิ่งเร้าที่ผู้ทดลองทำ) ปฏิกิริยาตอบสนองของกระดูกสันหลังและกระดูกสันหลัง (เช่น การกระโดดหรือการยืดกล้ามเนื้อหน้าท้อง) หรือพฤติกรรมโดยกำเนิดธรรมดาๆ (เช่น การเปล่งเสียง การเกา การกัด การเลีย และการเฝ้าระวัง) การพึ่งพามาตรการควบคุมภาวะภูมิไวเกินมากเกินไปอาจขาดความถูกต้องทางคลินิกของใบหน้า
ไพรเมตที่ไม่ใช่มนุษย์ (NHP) ไม่เพียงแต่แสดงพฤติกรรมความเจ็บปวดที่คล้ายคลึงกับมนุษย์เท่านั้น แต่พวกมันยังสามารถทำงานด้านการรับรู้ที่ซับซ้อนเพื่อสื่อสารความทุกข์ทรมานของพวกเขาได้อีกด้วย สิ่งสำคัญที่สุดคือ ความคล้ายคลึงกันทางสรีรวิทยาและกายวิภาคระหว่าง NHP และมนุษย์ทำให้เกิดแพลตฟอร์มที่แม่นยำยิ่งขึ้นในการประเมินประสิทธิภาพและความปลอดภัยของยาแก้ปวดชนิดใหม่ ช่วยเพิ่มโอกาสในการแปลผลจากการศึกษาพรีคลินิกไปจนถึงการทดลองทางคลินิกในมนุษย์ได้สำเร็จ
การออกแบบการศึกษาและจุดสิ้นสุดทางคลินิก
แบบจำลองอาการปวดเรื้อรัง:
แบบจำลองการผ่าตัดเส้นประสาทไซอาติกบางส่วน (PSNL)
แบบจำลองความเจ็บปวดเฉียบพลัน:
รูปแบบการฉีดฟอร์มาลินนิ้ว
จุดสิ้นสุดหลัก:
จุดสิ้นสุดรอง
กิจกรรมหัวรถจักร
ผลลัพธ์หลักและตำนานร่าง
การทดสอบระบบประสาทสัมผัสสำหรับแบบจำลองความเจ็บปวดของ NHP- (A) ความแตกต่างในเกณฑ์การถอนตัวต่อการกระตุ้นแรงดันเชิงกลระหว่างฝั่งแบบจำลอง (Liga) และฝั่งควบคุม (Ctrl) ที่จุดเวลาต่างกัน (Ctrl - Liga) (B) ความแตกต่างในเวลาแฝงในการถอนต่อการกระตุ้นความร้อน (จานร้อน) ระหว่างฝั่งจำลอง (ลีกา) และฝั่งควบคุม (Ctrl) ที่จุดเวลาต่างกัน (ลิกา - Ctrl) (C) ความแตกต่างในเวลาแฝงในการถอนต่อการกระตุ้นด้วยความเย็น (น้ำเย็น) ระหว่างฝั่งจำลอง (Liga) และฝั่งควบคุม (Ctrl) ที่จุดเวลาต่างกัน (Ctrl - Liga) ค่าที่มากกว่าศูนย์ (สีแดงสำหรับ A และ B) บ่งชี้ถึงการลดลงของเกณฑ์การถอนยาและภาวะปวดมากเกินไป ในขณะที่ค่าที่น้อยกว่าศูนย์ (สีน้ำเงินสำหรับ A และ B) บ่งชี้ถึงการเพิ่มขึ้นของเกณฑ์การถอนยาและอาการผิดปกติ
การวิเคราะห์พฤติกรรม 3 มิติบนพื้นฐาน AI วิดีโอความยาว 2- ชั่วโมงสำหรับสัตว์จำลองความเจ็บปวดเฉียบพลัน (N=2) แบบจำลองความเจ็บปวดเฉียบพลันแสดงพฤติกรรมความเจ็บปวดสองระยะแบบคลาสสิกในการนั่ง เดิน แขวนคอ และหมอบคลาน
ติดต่อเราเพื่อขอข้อมูลเพิ่มเติม
ป้ายกำกับยอดนิยม: แบบจำลองโรคไพรเมตที่ไม่ใช่มนุษย์ การวิจัย การศึกษา ลิง การบำบัดด้วยยีน
คู่ของ
แบบจำลองพังผืดในไตถัดไป
แบบจำลองโรคลมบ้าหมูคุณอาจชอบ
ส่งคำถาม
